Test Peugeot 308 GTI: Biały drapieżnik

W gamie 308 czai się prawdziwy rodzynek, który na drogach widziany jest równie często jak igła w stogu siana. To wersja wieńcząca cennik wersja GTI – coś dla tych, którzy nie chcą szpanować przed sąsiadem, zaś na drodze lubią objechać ryczące i ospojlerowane wozy. Z zewnątrz kompaktowy Peugeot nie jest ostentacyjny, z całej gamy wyróżnia się w sposób raczej dyskretny. Zmieniony tylny zderzak, podwójna końcówka wydechu, niewielki spojler nad tylną szybą czy ciemne wnętrza reflektorów muszą wystarczyć. I wystarczą. Moc na asfalt pomagają przenieść 18-calowe opony (zimowe Uniroyal) na grafitowych alufelgach. Całości dopełniają dyskretne znaczki „GTI” na przednich drzwiach.

Zobacz też: Test Peugeot 308 SW: SWoboda konfiguracji

W środku uwagę zwracają przede wszystkim fotele. Bardzo wygodne, z porządnym trzymaniem bocznym i świetnym podparciem ud. To zawsze była mocna strona sportowych francuzów. Poza tym kokpit ma niewiele zmian w stosunku do innych 308-ek. Nieco inne wykończenie konsoli centralnej, metalowe wstawki na kierownicy, pedałach oraz kulka wieńcząca lewarek zmiany biegów, wykonana z tego samego materiału. Do tego półskórzana tapicerka, przeszyta czerwona nicią. To wszystko nadaje przyjemny klimat. Poza tym wnętrze zapewnia użyteczność tradycyjnego pięciodrzwiowego kompakta.

Zobacz też: Peugeot 308: jakiego wybrać? Poradnik kupującego

308, podobnie jak jego poprzednik, nawiązuje do minivanów. Był to dla mnie pewien dysonans. Jakoś takie „rodzinne” wnętrze nie pasowało mi do jazdy w styli GTI. Szybko jednak okazuje się, że frajda z jazdy jest nie mniejsza od tych aut, w których siedzi się tuż nad asfaltem. Może tylko wolałbym, aby po opuszczeniu fotela i kierownicy maksymalnie do dołu - jej  wieniec nie zasłaniał ¼ górnej części zegarów. Ogólne wrażenie przestrzeni potęguje ogromny szklany dach. Funkcjonalność bagażnika – na piątkę. W testowanej wersji nieco miejsca zajmował umieszczony tam subwoofer. Pomyślano o przydatnych haczykach na torby z zakupami. To rewelacyjne rozwiązanie kosztuje może z 2 zł i powinno być obowiązkowe w każdym aucie.

Zobacz też: Test Peugeot 308 CC: francuski kompromis

Sercem 308 GTI jest znany z RCZ-a turbobenzynowy 1.6 HTP o mocy 200 koni. Świetna jednostka, powstała we współpracy z BMW, to mocny punkt auta. Chętnie rwie do przodu w całym zakresie obrotów. Nie ma tez turbodziury. Szybko łapie wysokie obroty (około 3000 obrotów przy 110 km/h na „szóstce”), ale taka sportowa charakterystyka, znana również z RCZ-a, jest tu bardzo na miejscu. Tym bardziej, że basowy pomruk wydechu jest rewelacyjny. Spalanie? Maksymalnie nie przekroczyło w teście 12 litrów. Przeciętnie zmieścimy się w 10. Można mniej, ale nie podejrzewam, żeby było to celem zakupu takiej wersji. Skrzynia manualna, pracuje poprawnie, ale lewarek mógłby stawiać większy opór - taki jak w autach sportowych.

Zobacz też: Test Peugeot 308: na bogato

Siła wspomagania układu kierowniczego jest odpowiednia dla słabszych odmian 308, ale w GTI powinna być nieco mniejsza. Ogólna precyzja prowadzenia auta jest jednak dobra, a porządne zawieszenie rekompensuje tę niedogodność. Nie jest zbyt sztywne, ani za miękkie. Po prostu dobrze łączy sportowy charakter ze specyfika jaka potrzebna jest na słabych drogach. Hamulce okazują się skuteczne, nawet po wielu hamowaniach ze sporych prędkości.

Zobacz też: Test Peugeot 508 SW: Nieprzekombinowany

308 po cichu wkradło się w do segmentu GTI. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że dawno nie jeździłem tak dobrym, sportowym kompaktem. Takim, który daje prawdziwą frajdę z jazdy. Francuski producent nie jest jednak nowicjuszem w kategorii tego typu pojazdów, wiec i dobry efekt konstrukcji nie dziwi. Auto kosztuje 93 200 zł, a wiec jego cena jest niższa od Golfa GTI (210 KM) o ponad 13 tysięcy. To spora różnica. Najmocniejsze 308 pewnie nigdy nie będzie tak popularne, jak jego niemiecki konkurent. Po prostu jest w cenniku i czeka na świadomych swojego wyboru klientów.