Test Toyota Auris 1.6: Wyjątkowo porządny kompakt

Nie tworzy ona swojego wizerunku jako auta sportowego, podczas gdy konkurencja właśnie to robi najchętniej. Przed nią była Corolla, w wielu odmianach, teraz ta nazwa została już tylko przy sedanie, hatchback zaś dostał właśnie nowe imię. Nie wiem czemu miało służyć to rozdzielenie, skoro oba auta łączy podobne podejście do konstrukcji i wyposażenia. Nie tak jak w przypadku Megane, gdzie jedno jest Coupe, znaczy sportowe, drugie zwykłe, rodzinne, a jeszcze trzecie kombi. Auris, tak jak Corolla, jest samochodem komfortowym, bez wyścigowych czy rajdowych akcentów - limuzyną zamkniętą w kompaktowych rozmiarach. Porównajmy z wyznacznikiem klasy, Volkswagenem Gofem 6 - Auris mierzy 4220 mm, Golf 4119. Pozostałe wymiary też niewiele się różnią.

Wygląd zewnętrzny Aurisa prezentuje bezpieczny kompromis pomiędzy japońskim stylem futurystyczno-pudełkowym a europejskim moto-klasycyzmem. Średnia Toyota wykazuje przy tym sporo cech rodzinnych znanych z mniejszego Aygo i Yarisa oraz większego Avensisa. I tak jak u wspomnianego Golfa, którego każda następna generacja stara się trzymać linię poprzednika, tak u Toyoty widać takiego przymusu nie ma. Auto odpowiada swoim czasom i normom, legendy żadnej za sobą nie ciągnie, może oprócz tej o bezawaryjności Corolli, która jednak nieco została nadszarpnięta po przeniesieniu produkcji do Europy.

Zobacz też: Opinie kierowców o Toyota Auris

Wnętrze Aurisa nie rzuca się na kierowcę zanim zdąży wsiąść, jak to się u konkurencji zdarza. Dominuje czerń i srebrne akcenty. Wyróżnia się panel centralny łączący szerokim mostem deskę rozdzielczą z podłokietnikiem między przednimi siedzeniami. Na nim znajduje się całe sterowanie radiem i klimatyzacją, a także dźwignie - zmiany biegów i hamulca ręcznego. Ciekawy pomysł, stylowy i ergonomiczny. Zegary są duże i czytelne, z komputerem pokładowym, a wszystkie przyciski obsługi elektroniki rozmieszczone logicznie. Cieszy to duża liczba schowków - dwa duże zamykane w normalnym miejscu, dwa w podłokietniku, są też spore kieszenie we wszystkich drzwiach. Dwa z pięciu uchwytów na napoje są sprytnie schowane tuż pod kratkami nawiewów po bokach kabiny, dzięki czemu po ich otwarciu na temperaturę umieszczonych w nich płynów można wpływać za pośrednictwem klimatyzacji.

Dużo miejsca w kabinie zostaje też dla pasażerów. Przednie fotele są przyjemnie twarde i mają dobre trzymanie boczne i regulację - u kierowcy także wysokości siedzenia. Przy umiarkowanym wzroście użytkowników przodu również z tyłu wystarczy przestrzeni żeby się rozsiąść, szczególnie, że oparcie kanapy ma dwa ustawienia - w pozycji mniej lub bardziej pochylonej do tyłu. A kiedy kosztem tych miejsc trzeba powiększyć bagażnik (z 354 do 777 litrów) każdą z dwóch niesymetrycznych części kanapy można złożyć jednym ruchem.

Zobacz też: Test Ford Focus 1.6 Ecoboost: W stronę perfekcji

Elektronika pokładowa testowanego Aurisa obejmuje dwustrefową klimatyzację, system audio z sześcioma głośnikami, radiem i zmieniarką na 6 płyt - w miejscu, gdzie w innych wersjach bywa zamontowany wyświetlacz nawigacji, następnie czujnik deszczu zintegrowany z fotochromatycznym lusterkiem wstecznym oraz najważniejszy w tej wersji system - bezkluczykowy. Wystarczy mieć w kieszeni pilota i podejść do samochodu - jeszcze zanim chwyci się za klamkę centralny zamek otwiera wszystkie drzwi. Silnik uruchamia się po wciśnięciu klawisza przy kierownicy i tak samo się gasi. A żeby po zakończonej jeździe zamknąć auto należy wcisnąć mały klawisz na zewnętrznej klamce przednich drzwi lub w klapie bagażnika albo na pilocie, w którym ukryty jest też zwykły kluczyk na wypadek awarii systemu.

Pod maską Aurisa schował się silnik benzynowy o pojemności 1.6 litra, mocy 132 KM przy 6400 obrotach na minutę i maksymalnym momencie obrotowym 160 Nm przy 4400 obrotach. Musi dawać sobie radę z masą własną pojazdu wynoszącą 1315 kg. Dla porównania Golf 1.6 ma tylko 102 konie, 140 niutonometrów, lecz dźwiga 1232 kilo. Co daje Toyocie te 30 koni więcej? W zasadzie niewiele. Sportowych osiągów na pewno nie. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h rozciąga się do 11 sekund. Wciśnięcie pedału gazu w podłogę nie skutkuje spłaszczeniem tułowia kierowcy na oparciu fotela. Silnik klasy VVTi pracuje bardzo równo od obrotowego dołu aż do samej góry, gdzie jednak zauważa się większą żwawość, wszak odcięcie jest dopiero przy 7200. Z piskiem też można ruszyć. A może ta spokojna dynamika to tylko wrażenie spowodowane dobrym wyciszeniem kabiny, bo podczas jazdy tym Aurisem wydawało się też, że mijane samochody poruszają się jakoś podejrzanie wolno. Bez specjalistycznej aparatury pomiarowej trudno cokolwiek stwierdzić. W każdym razie małą elastyczność silnika napęd nadrabia sześciobiegową skrzynią. Sama zmiana biegów jest przyjemnie łatwa, auto nawet wyświetla strzałkę w górę lub w dół zapraszając do oszczędnej jazdy z systemem eco-drive. To pewnie klucz do zagadki leniwego silnika - został dostrojony do kulturalnej i ekonomicznej pracy.

Zobacz też: Suzuki SX4: wszystko czy nic?

Zawieszenie kompaktowej Toyoty jest miękkie przy wolnej jeździe i twarde przy szybkiej, czyli dokładnie takie, jakie być powinno w nowoczesnym aucie tej wielkości. Koło kierownicy ma silne centrowanie, które podobno lubią Europejczycy, ale jak dla mnie zbyt silne. Podczas jazdy parkingowej wspomaganie musi się nieźle napocić, co zresztą demonstruje wydając skrzeczące odgłosy. Żeby odkryć prawdziwą moc hamulców należy potraktować pedał nieco większą siłą niż na przykład w autach francuskich. ABS włącza się jednak dopiero wtedy, gdy jest naprawdę potrzebny. Nie inaczej jest z ESP, które jednak kierowcy z duszą zawodnika rajdowego może nieco przeszkadzać. Dla normalnego użytkownika to wyprzedzanie reakcji będzie jednak zaletą, być może nawet niezauważaną na codzień.

Jak widać Toyota Auris to po prostu porządny samochód dla porządnego kierowcy. Poradzi sobie z nim każdy mężczyzna i każda kobieta, pod warunkiem, że nie będzie szukać sportowych emocji. Doceni za to komfort podróżowania, łatwość prowadzenia i obsługi, przestronność wnętrza oraz dość cichą pracę napędu. Cena testowanej wersji PRESTIGE to 77500, porównywalna z ceną najlepiej wyposażonego Golfa. Rzeczowych argumentów za lub przeciw brak. Dlatego o wyborze kompakta - a konkurencja jest duża - może zdecydować tutaj tylko własna wizja kupującego.