Grunty rolne będące w posiadaniu przedsiębiorcy z branży logistycznej a podatek od nieruchomości

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej jako ustawa o PiOL), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części, a także budowle lub ich części, jeżeli związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak wynika jednakże z art. 2 ust. 2 ustawy o PiOL, użytki rolne lub lasy z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, zostały wyłączone z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Grunty te podlegają natomiast opodatkowaniu podatkiem rolnym. W świetle art. 1 ustawy o podatku rolnym (dalej jako ustawa o PR), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Jak wynika z przywołanych regulacji, grunty stanowiące użytki rolne, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, o ile nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Zwrócić należy jednak uwagę, że ustawodawca nie zdefiniował jednakże, co należy rozumieć pod pojęciem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Odwiedź nasz serwis Logistyka

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zajęcie gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej oznacza rzeczywiste wykorzystywanie danego gruntu w prowadzonej działalności gospodarczej, które może polegać m.in. na traktowaniu danego gruntu za rodzaj przestrzeni służącej wykonywaniu określonego rodzaju działalności gospodarczej. Wskazuje się również, że w każdym przypadku konieczne jest wykazanie bezpośredniego związku pomiędzy danym gruntem a wykonywaniem działalności gospodarczej. NSA w wyroku z 9.09.2015 r. (sygn. akt II FSK 2010/13) podkreślił, iż dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntu sklasyfikowanego jako użytek rolny nie można uznać, iż wystarczający jest sam fakt posiadania danej nieruchomości przez przedsiębiorcę. W wyroku z 14.05.2015 r. (sygn. akt II FSK 190/15) NSA uznał, że „Wyjątek ustanowiony w art. 2 ust. 2u.p.o.l. należy więc wykładać w ten sposób, że jeżeli w posiadaniu przedsiębiorcy są użytki rolne lub lasy, to, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, chyba że na prowadzenie działalności gospodarczej nie są zajęte, a nie są zajęte wtedy, gdy pomimo posiadania ich przez przedsiębiorcę są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem klasyfikacyjnym, a więc na działalność rolną lub leśną”.

Jednocześnie, jak czytamy w uzasadnieniu do wyroku NSA wydanego 19.05.2016 r. (sygn. akt II FSK 1442/14), powstanie obowiązku na gruncie podatku od nieruchomości nie może być uzależnione wyłącznie od podjęcia przez podatnika działań o charakterze prawnym zmierzającym do realizacji inwestycji gospodarczej, lecz musi im towarzyszyć również faktyczna zmiana sposobu wykorzystania nieruchomości. W przywołanym wyroku sąd wskazał, że „grunty zajęte na działalność gospodarczą to grunty, na których w rzeczywistości wykonywane są czynności składające się na prowadzenie działalności gospodarczej, a więc grunty, na których mają miejsce faktyczne działania powodujące osiągnięcie zamierzonych celów lub konkretnego rezultatu związanego z działalnością gospodarczą. W świetle prezentowanych uwag za nieusprawiedliwione uznać należy ogólne stwierdzenie, że podjęcie czynności formalno-prawnych takich jak uzyskanie pozwolenia na budowę, mieszczących się w fazie przygotowawczej przedsięwzięcia inwestycyjnego, na niewyłączonych z produkcji rolnej gruntach, z góry przesądza, że grunty takie zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Uzyskanie przez przedsiębiorcę pozwolenia na budowę nie oznacza przecież, że objęte taką decyzją grunty nie są dalej wykorzystywane na cele rolnicze (dalej stanowią użytki rolne).”

Tekst: Aleksandra Kołc, Konsultant Podatkowy ECDDP Sp. z o.o.