Napęd wodorowy: wady i zalety

Napęd wodorowy, czyli tak właściwie to co?

Samochód wodorowy jest tak naprawdę samochodem elektrycznym. To silniki zasilane prądem napędzają bowiem koła. Do czego potrzebny jest zatem wodór? Do pracy pokładowej elektrowni, która tworzyć będzie prąd na potrzeby układu napędowego. W ogniwie paliwowym odbywa się proces łączenia cząsteczki wodoru z dwiema cząsteczkami tlenu. Skutkiem jest poważnie wody oraz energii zamienianej na elektryczną.

Napęd wodorowy: zalety

W sytuacji, w której w aucie zastosowane zostanie ogniwo paliwowe, tworzony jest samowystarczalny układ napędowy. Samochód zasilają silniki elektryczne, które z kolei pracują na prądzie wytworzonym przez pokładową elektrownię. I co najważniejsze, jedynym efektem ubocznym tego procesu jest powstanie... wody! Tak, samochody wodorowe nadal pozostawią ślad węglowy – ten będzie jednak wynikał wyłącznie z procesów produkcyjnych. A ten ślad węglowy już dziś można starać się skutecznie redukować.

Napęd wodorowy: wady

Technologia napędu wodorowego brzmi wręcz idealnie. Kierowca jeździ samochodem elektrycznym, ale nie musi go ładować, bo wozi ze sobą mini-elektrownię. Co więcej, skutkiem ubocznym działania procesu jest wyłącznie... czysta woda. Czemu zatem producenci jeszcze nie rzucili się na wodór? Powód jest prosty. Problemem jest sam wodór. Jest niestabilny, wymaga zastosowania specjalnych zbiorników (w standardowych uciekałby przez ścianki) oraz budowy infrastruktury produkcyjnej, transportowej i sprzedażowej. A to inwestycja liczona pewnie w miliardach euro. Poza tym wodór ma właściwości silnie wybuchowe.

Napęd wodorowy: czy ma szansę na przyszłość?

Wodór przynosi cały szereg ograniczeń. Szczęście polega jednak na tym, że tam gdzie pojawiają się problemy, od razu zjawiają się naukowcy chcący je rozwiązań. Nie inaczej jest i w tym przypadku. Pojawił się pomysł na niestabilność wodoru, a tym jest połączenie go z innymi składnikami i stworzenie specjalnego płynu. Ten byłby tankowany w aucie, po czym jego układ napędowy byłby w stanie go wydestylować. Stosowanie wodoru w formie płynnej eliminuje problem jego niestabilności i trudności w przechowywaniu.