Jak zdiagnozować przyczynę złej pracy układu zapłonowego starego typu (bez elementów elektronicznych)?

Klasyczny układ zapłonowy składał się z dwóch części: niskonapięciowej i wysokonapięciowej. Część niskonapięciową tworzyły trzy elementy: przerywacz, sterowany krzywką, kondensator oraz niskonapięciowa część uzwojenia cewki zapłonowej. W części wysokonapięciowej znajdowały się, oprócz przewodów zapłonowych, także: rozdzielacz wysokiego napięcia złożony z palca rozdzielacza i bakelitowej kopułki oraz z końcówek przewodów zapłonowych, zakładanych na świece zapłonowe.

Zobacz też: Jak zbadać cewkę zapłonową w aucie zabytkowym?

Usterki, jakie pojawiały się w tak prymitywnym układzie zapłonowym, najczęściej wiązały się z zanieczyszczeniem styków przerywacza w wyniku iskrzenia lub przedostania się na nie smaru oraz zmniejszeniem przerwy między stykami wskutek wytarcia się plastikowego „zderzaka” ruchomej części przerywacza, ślizgającego się po krzywce. Przerwa ta z reguły powinna mieć 0,4 mm. Zanieczyszczone styki można łatwo oczyścić pilniczkiem do paznokci, najlepiej diamentowym, bez ich wymontowywania z aparatu zapłonowego. Po wymontowaniu można je czyścić i polerować także papierem ściernym, pod warunkiem, ze zostaną potem starannie umyte w spirytusie lub benzynie ekstrakcyjnej.

Uszkodzenie kondensatora, polegające na zwarciu jego okładzin (przebiciem izolacji wewnętrznej) objawia się całkowitym zanikiem iskry i grzaniem się cewki zapłonowej po włączeniu stacyjki. Jeżeli nastąpi utrata pojemności kondensatora, np wskutek przerwania połączenia wewnętrznego jednej z okładzin, na stykach przerywacza wystąpi bardzo silne iskrzenie, a uruchomienie silnika będzie bardzo trudne, ponadto już uruchomiony nie będzie w stanie pracować na wyższych obrotach.

Zobacz też: Jak działa cewka zapłonowa i jak ją prawidłowo podłączyć?

Uszkodzenie cewki zapłonowej objawia się brakiem iskry na końcówce przewodu zapłonowego, łączącego ją z rozdzielaczem wysokiego napięcia. W przypadku cewki z rezystorem należy także sprawdzić, czy nie spalił się lub czy jest prawidłowo podłączony. Czasem zanieczyszczenia, jakie zgromadzą się na obudowie cewki wokół przewodu zapłonowego, mogą powodować upływności (prądy błądzące) wysokiego napięcia, znacznie osłabiające iskrę. Dokładne oczyszczenie i przemycie spirytusem lub benzyną ekstrakcyjną tej części cewki zwykle owocuje sukcesem.

Rozdzielacz zapłonu i palec rozdzielacza są elementami bardzo trwałymi, choć zdarzają się ich mechaniczne uszkodzenia, np, w wyniku uderzenia lub procesów starzeniowych. Uszkodzone – należy wymienić na pełnosprawne.