Jak samodzielnie smarować miejsca wymagające smarowania w układzie kierowniczym, zawieszenia i hamulcowym?

Smarowanie nie jest czynnością skomplikowaną, wymaga jednak posiadania odpowiedniego narzędzia i smaru oraz niewielkiej wiedzy. Tym narzędziem jest smarownica, zwana popularnie towotnicą od starej, obiegowej nazwy smaru półpłynnego – towotu. Przed rozpoczęciem smarowania należy napełnić ją odpowiednim, w miarę możliwości najlepszym dostępnym smarem do łożysk ciernych i tocznych bardzo obciążonych. Z produktów krajowego przemysłu bardzo dobrze spisuje się smar ŁT 34 S, choć jest on nieco za rzadki na gorące dni.

Zobacz także: Różnice pomiędzy silnikami dolnozaworowymi i górnozaworowymi

Przed rozpoczęciem smarowania, należy odszukać wszystkie punkty smarowania. W niektórych samochodach, zwłaszcza tanich i wytwarzanych na wpół chałupniczymi metodami, tych punktów może być nawet kilkanaście. Są to zazwyczaj górna i dolna tuleja zwrotnicy, końcówki i obrotowe elementy drążków kierowniczych, przeguby napędowe (krzyżaki, przeguby homokinetyczne i inne), różne cięgła i ich przeguby, np. cięgła sztywne i giętkie w układzie zmiany biegów, cięgła sterujące gaźnikiem, przysłonami chłodnicy itp.

Część z tych punktów, np. w cięgłach sterujących gaźnikiem i skrzynią biegów smaruje się bezciśnieniowo, nakładając smar do ich wnętrza palcem lub płaskim, dość szerokim wkrętakiem. Pozostałe wymagają wtłoczenia smaru pod pewnym ciśnieniem. Służą do tego specjalne końcówki. Zamocowane do elementów samochodu nazywane są popularnie kalamitkami lub smarowniczkami. Mają one specjalny kształt, umożliwiający dość szczelne (zatrzaskowe) nałożenie na nie końcówki smarownicy. Przedtem jednak należy je starannie oczyścić z przyklejonego brudu, błota i piasku, aby uniknąć zanieczyszczenia wnętrza smarowanego elementu.

Po nałożeniu końcówki smarownicy należy wtłaczać świeży smar tak długo, aż z różnych szczelin przestanie wypływać smar zużyty, który można poznać bo bardzo ciemnej, najczęściej czarnej barwie. Należy go usunąć przy pomocy szmatki lub ręcznika jednorazowego, aby nie zanieczyszczał innych elementów podwozia pojazdu, zwłaszcza bębnów i tarcz hamulcowych.

Zobacz także: Typy gaźników w autach zabytkowych

Nieco inaczej przebiega smarowanie przekładni kierowniczej z listwą zębatą, czyli tzw. maglownicy, spotykanej w bardzo archaicznych konstrukcjach pojazdów. Smar wtłacza się do niej nie tylko do chwili, gdy zostanie wypchnięty stary smar tuż przy zębatce, sprzęgniętej z kolumną kierownicy, ale do wypełnienia przynajmniej w części gumowej osłony listwy zębatej (jeżeli taka jest zastosowana) lub do pojawienia się go w pobliżu miejsca, w którym do przekładni są mocowane drążki kierownicze. Jest ono zwykle zabezpieczone harmonijkową osłoną gumową.