Używana Mazda 3 BK (2003 – 2009 ) – usterki

Nowy kompakt Mazdy powstał w efekcie współpracy z Fordem. „Trójkę” zbudowano na płycie podłogowej Forda Focusa, dzięki czemu z miejsca stała się jednym z lepiej prowadzących się pojazdów w klasie. Do tego dołożono przyjemną stylistykę i pokaźnych rozmiarów nadwozie. Udane silniki benzynowe i oszczędne diesle sprawiły, że Mazda 3 stała się solidnym rynkowym graczem.

Zobacz też: Używana Mazda 323F BJ (1998-2003): solidnie ale bez polotu

Używana Mazda 3 BK (2003 – 2009 ) – Wygląd zewnętrzny i wnętrze

W chwili debiutu kompaktowa Mazda była jednym z największych kompaktów na rynku. W wersji hatchback mierzy 442 cm długości. Na szczęście do projektu dopuszczono utalentowanych stylistów, dzięki czemu auto wygląda zgrabnie i dynamicznie. Dzięki rozstawowi osi wynoszącemu 264 centymetry we wnętrzu wygodnie podróżować mogą 4 dorosłe osoby. Niestety do przestronnego wnętrza nie pasuje bagażnik mieszczący zaledwie 300 litrów. W wersji sedan bagażnik ma nieco ponad 400 litrów. Wynik jak na klasę kompaktową nie zachwyca. Do pełnego rynkowego sukcesu brakowało tylko wersji kombi.

Wnętrze może się podobać. Mazda zerwała z nudną stylizacją znaną z poprzednika. Tablica przyrządów jest ładna i zrobiona z wysokiej jakości materiałów przy tym zachowana została świetna ergonomia znana z poprzednika. Pozycja za kierownicą jest wygodna dzięki regulowanej w dwóch płaszczyznach kierownicy. Ciekawie wyglądają zegary osadzone w tubach. Do dyspozycji podróżujących jest duża liczba schowków. Zdecydowana większość aut została sprowadzona z Zachodu, stąd bogate wyposażenie obejmujące komplet poduszek powietrznych, elektrycznie sterowane lusterka i szyby, komputer pokładowy, klimatyzację automatyczną, podgrzewane przednie fotele oraz nagłośnienie sygnowane przez Bose.

Zobacz też: Używana Mazda 6 GG/GY: niezawodna elegancja

Używana Mazda 3 BK (2003 – 2009 ) – technika

W Mazdzie 3 zastosowano bliźniacze rozwiązania zawieszenia jak w Fordzie Focusie II oraz Volvo S40, C30 i V50. Z przodu zastosowano układ McPhersona, natomiast z tyłu postawiono na układ wielowahaczowy, dzięki czemu auto świetnie się prowadzi i jest przy tym komfortowe. Bardzo dobre właściwości trakcyjne poprawia często występujący system ESP.

Gama silników benzynowych składa się z 4 jednostek o różnych pojemnościach. Bazowy 1.4 o mocy zaledwie 80 KM zdecydowanie nie pasuje do dynamicznego charakteru pojazdu. 105-konny motor 1.6 stanowi kompromis pomiędzy osiągami i spalaniem. Zużywa średnio 7,7 litra przyspieszając przy tym do 100 km/h w czasie 11 sekund. Bardzo dobre osiągi zapewnia 2-litrowy motor o mocy 150 KM. Osiąga prędkość maksymalną 200 km/h a czas przyspieszenia do „setki” wynosi równe 9 sekund. Zużywa przy tym średnio litr paliwa więcej od słabszej jednostki. W autach sprowadzanych z USA występuje silnik 2.3 w wersji wolno-ssącej. Topowa jednostka montowana była w Mazdzie 3 o oznaczeniu MPS. Miała pojemność 2,3 litra, turbodoładowanie, moc 260 KM i pokaźny moment obrotowy 380 Nm. Zapewniała fantastyczne osiągi (6,1 s; 250 km/h). Seryjnie dysponowała blokadą mechanizmu różnicowego oraz utwardzonym zawieszeniem. Wszystkie silniki benzynowe mają rozrząd napędzany łańcuchem.

Dla wielbicieli silników Diesla przewidziane zostały 2 jednostki. Początkowo montowany silnik 1.6 (90 i 109 KM) jest wynikiem kooperacji koncernów Forda i PSA. Mocniejsza wersja odznacza się przyzwoitymi osiągami i niskim zużyciem paliwa. Odpowiednio 11,3 sekundy do „setki” oraz 5,3 litra na sto kilometrów w cyklu mieszanym. Jednostka 2-litrowa to konstrukcja własna Mazdy. Legitymuje się mocą 143 KM i przyspiesza do 100 km/h w czasie poniżej 10 sekund. Mocniejszy motor wyposażony jest w kłopotliwy filtr cząstek stałych.

Moc we wszystkich wersjach silnikowych przekazywana była na przednie koła za pomocą skrzyń manualnych i automatycznych. Silniki benzynowe wyposażone były w ręczne skrzynie 5-biegowe, za wyjątkiem silnika 2.0, w którym po liftingu w 2006 montowano skrzynię 6-biegową. Dostępne były także skrzynie automatyczne 4- i 5-biegowe. Jedynie topowy motor benzynowy pracował wyłącznie z 6-biegowym manualem. Mniejszy diesel łączony był z 5-cio a mocniejszy z 6-biegową skrzynią ręczną.

Zobacz też: Mazda 3 – którą wybrać? Poradnik kupującego

Używana Mazda 3 BK (2003 – 2009 ) – słabe strony

Silniki benzynowe:

Wersje benzynowe są zdecydowanie bardziej trwałe i tańsze w ewentualnych naprawach niż auta wyposażone w jednostki wysokoprężne. W 2-litrowym motorze niekiedy uszkodzeniu ulegają klapki w kolektorze dolotowym co objawia się nieprzyjemnym dźwiękiem. Koszt używanego kolektora to 1000 zł. Łańcuch rozrządu wymaga wymiany dopiero po 300 000 km. Zalecana jest wymiana świec zapłonowych co 120 tysięcy kilometrów. Wszystkie wersje benzynowe (prócz 2.3) dobrze współpracują z sekwencyjnymi instalacjami gazowymi.

Silniki wysokoprężne:

Podstawowa wersja wysokoprężna o mocy 90 KM nie była wyposażona w filtr cząstek stałych. Pewności nie możemy mieć w przypadku wersji o mocy 109 koni mechanicznych. W tym przypadku należy sprawdzić to po numerze VIN. Obie wersje uchodzą za udane, jednak mają problem z turbosprężarkami, zaworami EGR i przepływomierzami.  Koszt nowej turbosprężarki to 2700 zł, przepływomierz to wydatek 300 zł. Kłopotliwy jest filtr DPF. Podczas jazdy typowo miejskiej szybko się zapycha i ulega zniszczeniu. Użytkownicy zazwyczaj nie kupują nowego ze względu na jego cenę, lecz zlecają wyspecjalizowanym serwisom wycięcie filtra (koszt ok. 1500 zł). Zapach spalin w kabinie i twarda praca jednostki napędowej oznaczają uszkodzenie podkładek pod wtryskami. Koszt wymiany to ok. 100 – 150 zł. Nietrwałe jest, do czego użytkownicy współczesnych diesli zdążyli się już zapewne przyzwyczaić, dwumasowe koło zamachowe. Uszkodzeniu ulegają wtryskiwacze. Koszt regeneracji pojedynczego wtryskiwacza to 400-500 zł.

2-litrowy diesel 2.0 MZR-CD zawsze wyposażony był w filtr cząstek stałych. Mimo iż w silnikach wysokoprężnych zastosowano łańcuch rozrządu to konieczna jest jego częsta wymiana. Nawet co 120 tys. km. Koszt wymiany rolek, łańcucha i pompy cieczy chłodzącej to ok. 1500 zł + robocizna. Po zakupie dla świętego spokoju lepiej zlecić czyszczenie smoka olejowego, który lubi się zatykać. W przypadku nierównomiernego rozwijania mocy w zakresie 1600-2000 obrotów na minutę należy dokonać przeglądu zaworu EGR.

Korozja:

Korozja jest często przypadłością w Mazdzie 3. Atakuje głównie tylne nadkola i podłogę. Koszt zabezpieczenia podwozia to wydatek rzędu 300-600 zł. Lakier zastosowany do pokrycia karoserii ma niewielką grubość (80-160 mikrometrów) stąd podatność na zadrapania i odpryski po uderzeniu np. drobnymi kamykami.

Zawieszenie:

Zawieszenie jest trwałe. Jedynie łączniki stabilizatora, tuleje wahaczy i tylne „krótkie” wahacze wytrzymują  ok. 80-100 tysięcy kilometrów.

Ceny części:

Wiele części zamiennych pasuje od Forda Focusa II. Szukając części możemy kupować dedykowane do Focusa m.in.: klocki hamulcowe, łączniki stabilizatorów, wahacze, amortyzatory, przeguby i filtry.

• Amortyzatory przednie (komplet) – 500 zł
• Amortyzatory tylne (komplet) – 350 zł
• Przednie tarcze hamulcowe (komplet) – 400 zł
• Tylne tarcze hamulcowe (komplet) – 220 zł
• Klocki hamulcowe przednie – 200 zł
• Klocki hamulcowe tylne – 150 zł

Zobacz też: Test Mazda 6 2.2 Skyactiv-D 175 KM

Używana Mazda 3 BK (2003 – 2009 ) – podsumowanie

Używana Mazda 3 typoszeregu BK jest ciekawą propozycją na rynku wtórnym.  Kusi wysoką trwałością, świetnym zawieszeniem i mocnymi silnikami. Nie ma jednak róży bez kolców. O ile wybór silnika benzynowego nie wiąże się z dużym ryzykiem, to jednostki wysokoprężne są kłopotliwe. W kilkuletnich egzemplarzach z przebiegiem przekraczającym 200 tysięcy kilometrów mogą generować ogromne koszty. Awarie turbosprężarek, delikatne wtryskiwacze, zapychające się filtry DPF to ich największe bolączki. Ceny części eksploatacyjnych nie odbiegają od klasowej średniej, a zaopatrzenie w części jest bardzo dobre. Podczas oględzin należy zwrócić baczną uwagę na stan karoserii, w szczególności tylnych nadkoli i podwozia, które lubi pokrywać się rudym nalotem. Używana Mazda 3 ze względu na opinię auta mało awaryjnego osiąga relatywnie wysokie ceny.