Jak dbać o właściwą eksploatację opon?

Kiedy opona utraci całkowicie kontakt z jezdnią, może dojść do wytworzenia się klina wodnego. Płytki i zbyt drobny bieżnik także nie jest w stanie usuwać błota i błota pośniegowego spod opony oraz zapewnić dostatecznej przyczepności na ubitym śniegu i podczas gołoledzi.

Jeżeli w samochodzie jest wadliwie ustawiona geometria kół przednich lub oś tylna pojazdu nie jest równoległa do jego osi przedniej, następuje szybkie zużywanie się opon. Równie szybko niszczone są opony podczas gwałtownego ruszania , „z piskiem opon” i podczas ostrego hamowania, połączonego z blokowaniem kół. Także duża prędkość, bliska dopuszczalnej dla danego typu i modelu opony, znacznie przyspiesza jej zużycie.

Zobacz również: Kiedy opona jest stara?

Opony ulegają także naturalnym procesom starzeniowym. Długotrwałe ich przechowywanie, zwłaszcza w nieodpowiednich warunkach, czyli w mocno ogrzewanym garażu albo w miejscu silnie nasłonecznionym powoduje kruszenie i twardnienie gumy, występuje w niej siatka drobnych pęknięć. Opona w ten sposób traci swoje właściwości na tyle, że jej przyczepność do suchego, szorstkiego asfaltu może być gorsza, niż identycznej, ale całkiem nowej opony do mokrej nawierzchni, wykonanej z bardzo śliskiej kostki bazaltowej.

Aby opony zachowały jak najdłużej swoje właściwości i mogły jak najdłużej służyć, trzeba się o nie troszczyć co najmniej tak samo, jak o wszystkie ważne podzespoły i elementy samochodu. Przede wszystkim pilnować odpowiedniego ciśnienia powietrza, pamiętając, że w samochodzie nieobciążonym może być ono minimalnie mniejsze od nominalnego, zaś w samochodzie z pełnym obciążeniem powinno być minimalnie wyższe od zalecanego. Różnice te nie powinny przekroczyć 5% ciśnienia, zalecanego przez producenta samochodu.

Ciśnienie powietrza w oponach można mierzyć i korygować wyłącznie przy całkowicie zimnych oponach.

Zobacz także: Jak kontrolować ciśnienie w ogumieniu?

W trosce o trwałość opon należy unikać skrętów kół na postoju oraz podczas jazdy z bardzo małą prędkością. Taka technika jazdy powoduje nie tylko szybsze zużycie bieżnika opon, ale także prowadzi do nadmiernego zużywania się elementów przekładni kierowniczej i innych elementów układu kierowniczego. Pamiętanie o tym jest szczególnie ważne w przypadku samochodów ze wspomaganiem układu kierowniczego, kiedy siła, użyta przez kierowcę do skręcania kół na postoju jest znacznie mniejsza, niż konieczna do tej samej czynności w samochodzie z tradycyjnym układem kierowniczym.