Na czym polega procedura tranzytu?

Procedura tranzytu jest wynikiem realizacji jednego z założeń Unii Europejskiej, jakim jest swobodny przepływ towarów, w tym zniesienie barier celnych.

Możemy wyróżnić procedurę tranzytu wewnętrznego i zewnętrznego.

Procedura tranzytu zewnętrznego polega na przemieszczaniu towaru z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty: 

• towarów niewspólnotowych, niepodlegających w tym czasie należnościom celnym przywozowym i innym opłatom ani środkom polityki handlowej, lub

• towarów wspólnotowych, podlegających środkom Wspólnoty nakładającym wymóg ich wywozu do państw trzecich i dla których zostały dokonane odpowiednie wywozowe formalności celne. 

W pewnych wypadkach możliwe jest zastosowanie procedury tranzytu zewnętrznego do przewozów dokonywanych przez terytorium państwa trzeciego.

Procedura tranzytu wewnętrznego polega na przemieszczaniu z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty towarów wspólnotowych, przez terytorium państwa trzeciego, bez zmiany ich statusu celnego.

W ramach wspólnej procedury tranzytowej towary są przewożone z urzędu wyjścia w jednym kraju do urzędu przeznaczenia w drugim kraju na podstawie jednego dokumentu celnego (kart zgłoszenia tranzytowego) i jednego zabezpieczenia, ważnych od rozpoczęcia do zakończenia procedury. W urzędach celnych tranzytowych formalności celne ograniczone są do minimum.

W trakcie przewozu dozwolone jest dokonanie zmiany środka transportu. Przewożona w procedurze tranzytu przesyłka nie może podlegać podziałowi, ani nie można do niej doładować innych towarów.

W procedurze tranzytu należy złożyć gwarancję celną. Jej złożenie to obowiązek głównego zobowiązanego w procedurze tranzytowej.