Czy należy skorygować koszty, jeżeli samochód zaliczony do środków trwałych okazał się kradziony?

• Kradziony samochód, a korekcja odpisów amortyzacyjnych
• Warunkiem uznania nabytego samochodu osobowego za czyjąś własność jest fakt upływu 3 lat od jego kradzieży

Kradziony samochód, a korekcja odpisów amortyzacyjnych

Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach podatkowych nakazują podatnikom korygowanie kosz­tów o odpisy amortyzacyjne oraz wydatki związane z eksploatacją samochodów zaliczonych do środków trwa­łych, które po jakimś czasie okazały się kradzione. Taki obowiązek nie ciążyłby na Panu, gdyby od momentu kradzieży upłynęły 3 lata.

Zobacz też: Czy można zaliczyć do kosztów wydatki na kursy nauki jazdy dla pracowników?

Prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest uzależnione od tego, czy samochód w chwili ich do­konywania stanowi własność lub współwłasność podatnika. Aby ustalić, czy był Pan właścicielem samochodu, o którym mowa w pytaniu, należy odwołać się do przepisów prawa cywilnego. Z art. 169 Kodeksu cywilnego wynika, że:

1. Jeżeli osoba nieuprawniona do rozporządzania rzeczą ruchomą zbywa rzecz i wydaje ją nabywcy, ^^ nabywca uzyskuje własność z chwilą objęcia rzeczy w posiadanie, chyba że działa w złej wierze.
2. Jednakże gdy rzecz zgubiona, skradziona lub w inny sposób utracona przez właściciela zostaje zbyta przed upływem lat trzech od chwili jej zgubienia, skradzenia lub utraty, nabywca może uzyskać własność dopiero z upływem powyższego trzyletniego terminu. Ograniczenie to nie dotyczy pieniędzy i dokumentów na okaziciela ani rzeczy nabytych na urzędowej licytacji publicznej lub w toku postępowania egzekucyjnego.

Zobacz też: Czy można zaliczyć do kosztów wydatek na zakup opon zimowych do firmowego samochodu?

Warunkiem uznania nabytego samochodu osobowego za czyjąś własność jest fakt upływu 3 lat od jego kradzieży

Z przywołanych przepisów wynika zatem, że warunkiem uznania nabytego samochodu osobowego za Pana własność jest fakt upływu 3 lat od jego kradzieży. W opisanym przypadku nie miało to miejsca. Samochód został skradziony na początku 2014 r., nabyty w sierpniu 2014 r. a odebrany w marcu 2015 r. Skoro nie był Pan właścicie­lem (ani współwłaścicielem) samochodu, o którym mowa w pytaniu, to nie mógł on stanowić Pana środka trwa­łego. W związku z tym nie był Pan uprawniony do dokonywania od niego odpisów amortyzacyjnych oraz zalicza­nia ich do kosztów uzyskania przychodów. Nie mógł Pan również zaliczać do kosztów wydatków poniesionych w związku z jego eksploatacją. W związku z tym, jest Pan zobowiązany do dokonania korekty kosztów wstecz, tj. skorygowania okresu, w którym odpisy amortyzacyjne oraz wydatki eksploatacyjne związane z tym samocho­dem zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Na takim stanowisku stoją również od pewnego czasu organy podatkowe (patrz interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 24 lipca 2013 r., sygn. ILPB1/415-487/13-2/TW). Również Krajowa Informacja Podatkowa informuje o konieczności dokonania korekty kosztów w przypadku, który Pan opisał.

PODSTAWA PRAWNA: art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 361; ost.zm. Dz.U. z 2015 r. poz. 251,