Jak działa gaźnik SU?

Jednym z bardziej interesujących rozwiązań jest gaźnik SU. Jego nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwy producenta, Skinners Union. Gaźnik ten powstał dość dawno, bo jeszcze przed wybuchem I wojny światowej i znalazł zastosowanie w kilku modelach samochodów, między innymi: Austin, Morris, Jaguar, Triumph, Volvo i Saab. Opatentowano go już na początku XX wieku, w 1905 roku, a produkowano jeszcze w 1995 r., instalując w samochodach Mini i Maestro. Gaźniki te są nadal wytwarzane w niewielkich ilościach z przeznaczeniem do samochodów klasycznych. Ich mutacje produkują firmy japońskie dla kilku modeli Datsuna.

Zobacz także: Pojazd zabytkowy i współczesny – porównanie rozwiązań techniczno-konstrukcyjnych

Zasada pracy gaźnika SU sprowadza się do automatycznej regulacji średnicy zwężki Venturiego, dzięki której w gaźniku następuje mieszanie paliwa z powietrzem. Jednocześnie w sposób automatyczny jest regulowany przepływ paliwa w dyszy rozpylacza, dzięki czemu jego ilość, jaka zostanie rozpylona w gaźniku, jest ściślej uzależniona od ilości powietrza które przez niego przepływa, niż w innych typach gaźników.

Zobacz także: Typy gaźników w autach zabytkowych

Regulacja ta jest realizowana za pomocą specjalnej iglicy, która jest sztywno połączona z tłoczkiem sterującym zmianami średnicy zwężki. Z chwilą zmniejszania się średnicy zwężki iglica wsuwa się głębiej w dyszę rozpylacza, zmniejszając jej czynny przekrój, a tym samym ilość przepływającego przez nią paliwa w jednostce czasu.

Powietrze przepływające przez zwężkę Venturiego wytwarza w niej podciśnienie. Ponieważ zwężka jest połączona kanałem z górną częścią cylindra, w którym porusza się tłok, automatycznie obniża się ciśnienie ponad nim, co wywołuje jego ruch ku górze. Zwiększa się tym samym przekrój zwężki, zwiększa się także czynny przekrój rozpylacza, co owocuje większą ilością paliwa dostarczanego do gardzieli gaźnika. Im szerzej jest otwarta przepustnica, identyczna jak w gaźnikach Weber i Solex, tym szybszy jest przepływ powietrza prze zwężkę i tym większa siła działa na tłok, a tym samym bardziej zwiększa się przekrój zwężki i więcej paliwa wydostaje się z rozpylacza.

W oparciu o tę samą zasadę dziają Gaźniki „Zenith”. Różnice występują jedynie w szczegółach konstrukcyjnych. Były one stosowane w wielu różnych samochodach, takich jak „Jaguar E”. Saab 90s, 99s i 900s, Vovo 140s i 164s, a także Triumph Spitfire i innych.

Zobacz także: Jak oczyścić gaźnik?

Idea zmiennego przekroju zwężki Venturiego i zmian przekroju rozpylacza za pomocą wsuwanej do niego iglicy znalazła zastosowanie w wielu gaźnikach silników motocyklowych. Nie ma w nich jednak żadnej automatyki, a sterowanie przekrojem zwężki odbywa się ręcznie za pomocą cylindrycznej przysłona, która pełni funkcję przepustnicy. Gaźniki takie były stosowane m.in. w motocyklach WFM, WSK, Java, MZ i w wielu innych o niewielkich pojemnościach cylindrów, oraz w bardzo wielu motorowerach, takich jak Java 20, Java 50, Komar itp.