Czym różni się czujnik indukcyjny od czujnika Halla? Poradnik.

Pomiar prędkości obrotowej ma także znaczenie dla układów odpowiadających za bezpieczeństwo czynne, takich jak ABS czy ESP oraz służy wyznaczaniu prędkości jazdy lub przejechanego dystansu. Obecnie w motoryzacji znajdują się dwa rodzaje czujników prędkości obrotowej: czujniki indukcyjne oraz czujniki Halla.

Prostszą budową i niewielkim kosztem produkcji odznacza się czujnik indukcyjny. Jest on zbudowany z ferromagnetycznego rdzenia, na który nawinięto cewkę. Rdzeń czujnika wytwarza pole magnetyczne i jeżeli w jego pobliżu porusza się obrotowo koło z naciętymi zębami, to każdy z zębów koła sygnałowego zamyka linie pola magnetycznego rdzenia, co wywołuje powstanie siły elektromotorycznej. Napięcie w cewce czujnika osiąga maksymalną wartość, gdy ząb znajduje się dokładnie pod rdzeniem. 

Zobacz również: Jak działa ABS?

Po wyjściu zęba z pola magnetycznego czujnika, siła elektromotoryczna cewki otrzymuje przeciwny zwrot, co można zaobserwować na oscyloskopie jako sinusoidalny przebieg sygnału napięciowego z czujnika indukcyjnego. Aby analogowy, sinusoidalny sygnał był możliwy do odczytania przez jednostkę sterującą silnikiem, musi on zostać wcześniej przetworzony na sygnał prostokątny. Diagnostykę czujnika indukcyjnego wykonuje się za pomocą omomierza. Zjawisko Halla nosi swoją nazwę na cześć fizyka z przełomu XIX i XX wieku, który odkrył, że w zasilanym z zewnątrz przewodniku, umieszczonym w polu magnetycznym, pojawia się napięcie. W czujniku Halla ów efekt jest uzyskiwany w sposób podobny jak w czujniku indukcyjnym (za pomocą koła z naciętymi zębami), jednak sygnał uzyskany z niego ma od razu przebieg prostokątny i nie wymaga dalszego przetworzenia. 

Zobacz również: Ford Mondeo: wymiana czujnika temperatury

Dodatkowym plusem czujnika Halla jest fakt, że amplituda jego sygnału nie zależy od częstości jego pojawiania się oraz od odległości od źródła sygnału. Jest on znacznie dokładniejszy, dzięki czemu nadaje się do układów wymagających szybkości i precyzji działania, ale wymusza większą precyzję jego wykonania oraz powoduje większy koszt produkcji. Do sprawdzenia poprawności działania czujnika Halla nie można używać omomierza, ponieważ może on spowodować uszkodzenie elementu czynnego czujnika. Do diagnostyki posłużyć może przyrząd z oscyloskopem.