Test Volkswagen CC 2.0 TDI 177 KM DSG

Volkswagen w segmencie czterodrzwiowych coupe nie ma łatwo. Gdy kilka lat temu zaprezentował Volkswagena Passata CC motoryzacyjny światek, co prawda zachwycił się konstrukcją, ale jednocześnie ganił producenta, że podciął modelowi skrzydła nazywając go Passatem.
Tym razem Volkswagen pozostawił w nazwie jedynie litery CC, co ma zdecydowanie oddalić czterodrzwiowe coupe od pospolitego korporacyjnego modelu Passat. Niemniej błąd popełniony kilka lat temu wciąż oddziałuje i model CC nadal potocznie określany jest jako Passat CC i nieustannie jest do Passata porównywany.

Odważna jak na Volkswagena linia nadwozia modelu CC przyciąga uwagę. Szeroka i niska bryła z drzwiami pozbawionymi ramek robią wrażenie. Nadwozie jest długie, niskie i szerokie, co oprócz dynamicznego wyglądu dodaje CC elegancji.
Egzemplarz recenzowany został wyposażony w pakiet R-line, nawiązujący do najmocniejszych odmian Volkswagena. Obejmuje on szereg dodatków, m.in. sportowo stylizowany zderzak, nakładki poszerzające progi, siedemnastocalowe obręcze kół, czy reflektory przeciwmgłowe z funkcją doświetlania zakrętów. Koszt pakietu R-Line rozpoczyna się od ok. 5000 zł.

Zobacz też: Test Mazda 6 2.2 Skyactiv-D 175 KM

Test Volkswagen CC 2.0 TDI – wnętrze

Zajęcie miejsca we wnętrzu VW CC nie jest tak proste, jak w modelu Passat. Co prawda drzwi pozbawione ramek są lekkie i otwierają się szeroko, co ułatwia dostęp do przedziału pasażerskiego ale nisko poprowadzona linia dachu sprawia, że trzeba się dość mocno schylić. Większości kierowców po 50-tym roku życia nie przypadnie to do gustu.
Tablica przyrządów jest doskonale rozplanowana, czytelna i wykonana z materiałów wysokiej jakości. Dokładność montażu poszczególnych elementów podnosi komfort obcowania z samochodem, ale design deski rozdzielczej rozczarowuje zbyt zachowawczym stylem.

Fotele kierowcy i pasażera są bardzo wygodne i mają bardzo szeroki zakres regulacji.

Widoczność z miejsca kierowcy jest ograniczona przez małą powierzchnię szyb i niską pozycję za kierownicą, jednak parkowanie ułatwiają czujniki i kamera cofania.
Standardowo na tylnej kanapie usiądą dwie osoby. Można zamówić pięcioosobową wersję CC za dopłatą około 1000 zł.
Przy czym nisko opadająca linia dachu sprawia, że wysocy pasażerowie na tylnej kanapie mogą narzekać.
Nie zachwyca również bagażnik. Co prawda ma pojemność 532 l, ale kufer jest stosunkowo długi, co utrudnia wyciąganie z niego drobnych przedmiotów, które przeturlają się w okolice oparcia tylnej kanapy.

Zobacz też: Test Skoda Octavia 1.8 TSI 180 KM

Test Volkswagen CC 2.0 TDI – napęd/układ jezdny

Dwulitrowy silnik wysokoprężny rozwijający moc maksymalną 177 KM przy 4200 obr./min. i maksymalny moment obrotowy 350 Nm w zakresie od 1750 do 2500 obr./min. jest sprawnym źródłem napędu dla ważącego 1507 kg CC. Według danych producenta pojazd rozpędza się od 0 do 100 km/h w 8,4 s.
Odgłos pracy wysokoprężnego silnika z serii TDI jest donośny. Nawet po rozgrzaniu jednostka napędowa jest nazbyt słyszalna w kabinie.
Z silnikiem współpracuje sześciobiegową zautomatyzowana przekładnia DSG. Co prawda potrzebuje chwili „namysłu” w sytuacjach, w których zdecydowanie wciśniemy gaz do końca oczekując redukcji biegu, ale sama zmiana poszczególnych przełożeń odbywa się z niespotykaną prędkością i płynnością. W efekcie CC, jak już zacznie przeć do przodu robi to z werwą i nie dostaje zadyszki nawet w przypadku, gdy każemy mu przyspieszyć od wysokich prędkości.
Kierowca ma możliwość ustawienia trybu pracy zawieszenia i w zależności od potrzeb wybierać miększe tłumienie nierówności lub twardszy tryb sportowy. Jak w mało, którym pojeździe w przypadku CC to rozwiązanie sprawdza się wyśmienicie. Spore obręcze kół i opony o niskim profilu dość brutalnie przenoszą wszelkiego rodzaju niedoskonałości nawierzchni do wnętrza. Ale po ustawieniu amortyzatorów na tryb Comfort, problem z niedoskonałym tłumieniem nierówności znika, a CC pochłania wszelkiego rodzaju kocie łby tak, jakby się poruszał na poduszce powietrznej.

Nie gorzej Volkswagen wypada podczas szybkiej jazdy po łukach. Precyzyjny układ kierowniczy, nisko osadzony środek ciężkości i system XDS skutecznie niwelują zły wpływ ciężkiego przodu i sprawiają, że trudno CC „wykoleić” z założonego przez kierowcę toru jazdy. Pod względem właściwości jezdnych znacznie wyprzedza model Passat.
Co więcej 177-konny silnik Diesla jest bardzo oszczędny. Podczas jazd testowych w ruchu miejskim zużywał średnio 6,8 l oleju napędowego na 100 km. Przy czym styl jazdy był dynamiczny.

Zobacz też: Test Chevrolet Malibu 2.0D/160 KM

Test Volkswagen CC 2.0 TDI – podsumowanie

Volkswagen CC jest samochodem pełnym sprzeczności. Z jednej strony przyciąga niebanalną stylizacją nadwozia, by za chwilę rozczarować stonowanym wnętrzem. Aspiruje do klasy Premium (chociażby jakością wykonania) jednocześnie ma przypiętą łatkę kolejnej wersji modelu Passat.
Jego ograniczona praktyczność raczej nie przypadnie do gustu wiernym klientom producenta z Wolfsburga.
Dla kogo zatem jest VW CC? Dla kierowców, przedkładających ponad walory użytkowe, właściwości jezdne. Dla kierowców którzy szukają w autach niebanalnego stylu.
Wreszcie – jest samochodem, który może zainteresować aktywne kobiety. Mogą go wybrać panie, wrażliwsze od mężczyzn na punkcie estetyki, dla których praktyczniejszy Passat może być zbyt banalny. Panie, które poszukują dla siebie czegoś ciekawszego niż kombi męża, które (to kombi) i tak wykorzystują podczas rodzinnych wakacji. Panie, które dzięki czterodrzwiowemu nadwoziu CC z łatwością wsadzą dzieci w dwa foteliki na tylnej kanapie, które dzięki sporym gabarytom będą się czuły w CC bezpiecznie, a dzięki dużemu bagażnikowi bez problemu zmieszczą duże zakupy. W takiej sytuacji duża oszczędność jednostki napędowej wydaje się jeszcze mocniejszym atutem.

Zobacz też: Test BMW 328i xDrive: na drodze ku doskonałości

Volkswagen CC 2.0 TDI – dane techniczne