Libia

Wiza, przepisy wjazdowe

Obywatele polscy udający się do Libii muszą posiadać wizy; dotyczy to zarówno wiz pobytowych, jak i tranzytowych. Ponadto istnieje obowiązek „arabizowania” paszportu. „Arabizacja” polega na zamieszczeniu na stronie nr 2 lub nr 3 paszportu tłumaczenia na język arabski danych zawartych na spersonalizowanej stronie dokumentu paszportowego. Przed ubieganiem się o wizę libijską należy uzyskać tzw. „arabizację”. „Arabizacja” może być dokonana przez tłumacza przysięgłego.

Nie ma możliwości uzyskania indywidualnych wiz na przejściach gra¬nicznych; wizy takie mogą uzyskać jedynie zorganizowane grupy turystyczne, które zawarły umowy z miejscowym biurem podróży. Obywatele RP mogą ubiegać się o wizy wjazdowe w Biurze Współpracy Ekonomicznej Wielkiej Libijskiej Arabskiej Dżamahiriji Ludowo-Socjalistycznej w Warszawie. Wizy turystyczne, ostatnio coraz częściej wydawane, można uzyskać na podstawie aplikacji wizowej oraz potwierdzonego udziału w zorganizowanej imprezie turystycz¬nej lub zaproszenia od obywatela libijskiego. Przy ubieganiu się o wizę turystyczną libijski urząd konsularny może zażądać oka¬zania ważnego biletu powrotnego do Polski. Libijskie władze gra¬niczne z reguły nie żądają okazania biletów przy przekraczaniu granicy. Wymagany okres ważności paszportu wynosi jeden rok. Posiadanie w paszporcie wizy izraelskiej uniemożliwia otrzymanie wizy libijskiej.

Z początkiem 2008 r. władze libijskie wprowadziły obowiązek posiadania przez osoby przybywające do Libii w celach turystycznych – zarówno indywidualnie, jak i grupowo – środków finansowych w gotówce w wysokości 1000 USD lub ich równowartości w innej walucie wymienialnej.

Przepisy celne

Formalnie istnieje wymóg posiadania przy wjeździe równowartości kwoty 500 USD. Wwożenie walut zagra¬nicznych w ilości przekraczającej tę kwotę jest dozwolone jedynie na podstawie deklaracji dewizowej. Pieniądze można wymieniać legalnie w bankach – warunkiem jest posiadanie deklaracji dewi¬zowej. Nielegalne transakcje dewizowe grożą konfiskatą środków i/lub grzywną, a procedury wymiaru sprawiedliwości są zwykle bardzo długotrwałe i uciążliwe. Obowiązuje bezwzględny zakaz – pod karą wysokiej grzywny i/lub aresztu – wwożenia, posiadania i spożywania wszelkich napojów alkoholowych oraz narkotyków pod każdą postacią. W Libii obowiązuje absolutna prohibicja. Po¬siadanie nawet jednej puszki piwa lub odrobiny narkotyku może narazić podróżującego na ogromne kłopoty. Wwożenie lekarstw z domieszką narkotyku należy ograniczyć do przypadków abso¬lutnie koniecznych i w ilości proporcjonalnej do planowanego pobytu. Zakazem wwozu objęte są również: mak, wieprzowina (nawet w puszkach) i zagraniczna prasa, zwłaszcza ilustrowana. Artykuły elektroniczne, takie jak kamery wideo, aparaty fotogra¬ficzne, radiomagnetofony, komputery osobiste etc., należy samemu zgłosić przy wjeździe i dopilnować pisemnego potwierdze¬nia ich wwozu, co pozwoli uniknąć trudności przy ich wywozie z Libii. W przypadku komputerów, dyskietek i innych nośników informacji należy wziąć pod uwagę, że ich wwiezienie do Libii możliwe jest po uprzednim sprawdzeniu zawartych w nich da¬nych. Dlatego też odradza się ich przywożenie.

Meldunek

W terminie siedmiu dni od daty przekroczenia granicy należy się zameldować. Formalności związane z zameldowaniem osób mieszkających w hotelu załatwia jego obsługa. Zameldowa-nie odnotowywane jest w paszporcie i sprawdzane przy wyjeździe. Brak meldunku powoduje z reguły zawrócenie z granicy.

Ubezpieczenie

Polisy obcych towarzystw ubezpieczeniowych (poza ogólnoarabskim ubezpieczeniem OC – tzw. pomarańczową kartą) nie są honorowane.

Szczepienia, służba zdrowia

Nie są wymagane szczepie¬nia. Jedyne zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne stanowi ame-boza, zwłaszcza gdy korzysta się z usług przydrożnych barów, je nie myte warzywa i owoce, pije wodę niezdatną do picia.

Można korzystać z publicznych i prywatnych zakładów opieki zdrowotnej (dostępne są w każdym mieście). Koszt jednej doby w szpitalu wynosi od 100 LYD, nie licząc zabiegów i lekarstw. Porada lekarza internisty kosztuje od 5 do 20 LYD.

Informacje dla kierowców

Międzynarodowe prawo jaz¬dy nie jest obowiązkowe. Zarówno z międzynarodowego, jak i polskiego prawa jazdy można korzystać (po przetłumaczeniu dokumentu na język arabski i stosownym poświadczeniu w polskim urzędzie konsularnym i w libijskim MSZ) przez trzy pierw¬sze miesiące pobytu w Libii. Przy dłuższym pobycie należy uzyskać libijskie prawo jazdy, wydawane na podstawie dotychczas posiadanego dokumentu i pozytywnej opinii lekarza okulisty. Do prowadzenia pojazdu wymagane jest ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, wykupywane na przejściach granicz¬nych jednocześnie z opłatą za tymczasowe tablice rejestracyjne. Wszelkie napisy na drogach, nazwy miejscowości, niektóre zna¬ki drogowe itp. są wyłącznie w języku arabskim.

Podróżowanie po kraju

Poza pasem wybrzeża (od gra¬nicy z Tunezją do granicy z Egiptem) znajdują się liczne tereny wojskowe i przemysłowe (w tym pola naftowe) o ograniczonym dostępie dla cudzoziemców. Informacje o możliwościach poru¬szania się w danym rejonie można uzyskać – niestety, głównie w języku arabskim – na posterunkach policji drogowej. Policja służy praktyczną radą i pomocą, nie można jednak kwestionować jej uwag i wskazówek.

Bezpieczeństwo

Z uwagi na zagrożenie pospolitą przestępczością (kradzieże, napady na samochody) obcokrajowcy powin¬ni unikać – zwłaszcza w nocy – samotnego (np. jeden samochód) podróżowania poza miasta, przebywania na dzikich plażach w małych grupach oraz noclegów w podrzędnych hotelach.

Religia, obyczaje

Należy przestrzegać muzułmańskich norm zwyczajowych dotyczących ubioru (nie toleruje się krótkich stro¬jów kobiecych oraz męskich szortów w miejscach publicznych) oraz wystrzegać się zbyt wyzywającego zachowania.

Przydatne informacje:

• Z reguły bez problemu można porozumieć się w języku an¬gielskim, w urzędach obowiązuje natomiast wyłącznie język arabski.

• Miejscowa ludność jest zwykle bardzo życzliwie nastawiona do cudzoziemców, ale np. samotne kobiety powinny zachowywać w ewentualnych kontaktach z mężczyznami daleko idącą powściągliwość.

• Wiele restrykcji wiąże się z fotografowaniem i filmowaniem w miejscach publicznych. Nie dotyczą one wybranych miejsc o charakterze typowo turystycznym (np. komplek¬sy zabytków greckich i rzymskich – po wniesieniu odpo¬wiedniej opłaty, ok. 5 LYD za jeden aparat fotograficzny i 10 LYD za kamerę wideo). W razie najmniejszych wątpliwości należy upewnić się (najlepiej u policjanta), czy można zrobić zdjęcie.

Stolica: Trypolis
Waluta: dinar libijski (LYD);
1 EUR = 1,80 LYD; 1 USD = 1,35 LYD (przybliżony kurs bankowy)
Język urzędowy: arabski
Inne języki: angielski, włoski

Źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych