Kambodża

Wiza, przepisy wjazdowe

Obywateli RP obowiązują wizy pobytowe (w Kambodży nie istnieje kategoria wiz tranzytowych). Wizy pobytowe z ważnością na 30 dni można uzyskać na lotnisku lub na drogowych przejściach granicznych po wypełnieniu kwestionariusza i załączeniu dwóch zdjęć. Opłata za wizę pobytową turystyczną wynosi 20 USD, za biznesową – 25 USD. O wizy można się ubiegać w ambasadzie Królestwa Kambodży w Warszawie, w innych kambodżańskich przedstawicielstwach dyplomatyczno-konsularnych oraz poprzez Internet (szczegółowe informacje i formularze wizowe pod adresem: www.mfaic.gov.kh). W trakcie pobytu można przedłużyć wizę za dodatkową opłatą w wysokości: 45 USD (na 1 miesiąc), 75 USD (na 2 miesiące), 155 USD (wiza wielokrotna na 6 miesięcy), 285 USD (wiza wielokrotna na 12 miesięcy). Przy wjeździe wymagany jest przynajmniej czteromiesięczny okres ważności paszportu. Nie wymaga się okazywania biletu powrotnego ani też środków na pokrycie kosztów pobytu. Przy wylocie obowiązuje opłata wyjazdowa (lotniskowa) w wysokości 25 USD (dzieci do lat 2 – gratis, od 3 do 12 lat – 13 USD). Przy przelotach wewnętrznych opłata lotniskowa wynosi 6 USD. Na drogowych przejściach granicznych opłata wyjazdowa nie obowiązuje. Uwaga: nie można uzyskać wizy do Tajlandii na kambodżańskich granicznych przejściach drogowych.

Przepisy celne

Nie ma ograniczeń przy wwozie dewiz, natomiast wywieźć można do 10 tys. USD po udokumentowaniu źródła ich pochodzenia. Nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT od towarów zakupionych w Kambodży.

Przepisy prawne

Karalne jest posiadanie narkotyków i handel nimi oraz wywóz oryginalnych dzieł sztuki khmerskiej, a także zwierząt, ptaków, płazów, gadów, owadów objętych ochroną.

Meldunek

Nie ma obowiązku meldunkowego. Hotele i pensjonaty rejestrują gości na podstawie paszportów lub ich fotokopii.

Ubezpieczenie

Nie są wymagane ubezpieczenia osobowe i zdrowotne.

Szczepienia, służba zdrowia

Nie wymaga się szczepień profilaktycznych przed przyjazdem. Prawdopodobieństwo zachorowania na malarię występuje w zasadzie tylko w dżungli, na terenach podmokłych i bagiennych. Istnieje natomiast ryzyko zarażenia się wirusem HIV, ptasiej grypy, dengą, amebą, chorobami skórnymi. Nie zaleca się picia wody pochodzącej z otwartych zbiorników, źródeł, studni, jak również nie przegotowanej wody z sieci wodociągowej; bezpieczna jest woda butelkowana. Surowe owoce i warzywa należy dokładnie umyć i obrać. Zalecane jest częste mycie rąk, zwłaszcza po zakupach na miejscowym bazarze. W Kambodży nie ma państwowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Opieka medyczna jest płatna, dostępna głównie w miastach. Koszt wizyty u lekarza, także dentysty, wynosi 15–40 USD. Tyle samo może kosztować dobowy pobyt w miejscowym szpitalu, przy czym pacjent dodatkowo obowiązany jest pokryć koszty lekarstw, środków opatrunkowych oraz wyżywienia. Transport do szpitala zapewniają tylko prywatne kliniki, w których koszt dziennego pobytu wynosi od 80 do 200 USD. Cudzoziemcy z poważnymi problemami zdrowotnymi korzystają najczęściej z lekarskich usług specjalistycznych poza Kambodżą: w Bangkoku, Singapurze, Ho Chi Minh City.

Informacje dla kierowców

W Kambodży można posługiwać się międzynarodowym prawem jazdy, przy czym jest ono sprawdzane przez policję w zasadzie tylko w razie poważnego wypadku. Wobec miejscowych kierowców należy stosować zasadę bardzo ograniczonego zaufania, ponieważ nagminnie nie przestrzegają oni podstawowych zasad ruchu drogowego. Sprawca wypadku drogowego może być narażony na poważne problemy, jeżeli odmówi finansowej rekompensaty za zaistniałe szkody. Z tego też względu zalecane jest korzystanie z bardzo popularnych i relatywnie tanich usług oferowanych przez miejscowych przewoźników (tuk-tuk, moto-baja, taxi).

Podróżowanie po kraju

Nie ma ograniczeń. Można korzystać z sieci połączeń autobusowych (najbardziej popularne, wygodne i tanie), wodnych, kolejowych. Większość dróg jest jednak w dalszym ciągu w złym stanie. Wyjątkiem jest płatna (ok. 1,5 USD) droga łącząca Phnom Penh z nadmorskim miastem Sihanoukville oraz z Siem Reap. Do słynnego kompleksu świątyń Angkor można dotrzeć ze stolicy samolotem (45 minut), łodzią, samochodem lub autobusem (ok. 6 godzin).

Bezpieczeństwo

Nie występuje tu jakieś szczególne zagrożenie przestępczością pospolitą. Należy jednak zachować ostrożność, zwłaszcza w miastach i w miejscach najczęściej odwiedzanych przez turystów (kradzieże). Nocą należy unikać podróżowania oraz samotnych spacerów w dzielnicach podmiejskich.

Religia, obyczaje

Dominującą religią jest buddyzm, wyznawany przez ok. 95% mieszkańców Kambodży. Liczbę chrześcijan, w tym katolików, ocenia się na ok. 60 tys. Nabożeństwa katolickie odprawiane są w języku khmerskim, wietnamskim, angielskim i francuskim. Nie ma w Kambodży księży polskich. Zgodnie z miejscowym zwyczajem Khmerzy nie podają ręki kobietom. Należy unikać dotykania głowy (zwłaszcza dziecka), ponieważ gest ten jest traktowany jako obraźliwy i uwłaczający godności człowieka.

Święta

W roku 2007 dniami wolnymi od pracy w Kambodży są: Nowy Rok, 7–8 stycznia – Święto Zwycięstwa nad Ludobójczym Reżimem, 2 lutego – święto buddyjskie Meaka Bochea, 8 marca – Międzynarodowy Dzień Kobiet, 14–17 kwietnia – khmerski Nowy Rok, 1 maja – Święto Pracy, 5–7 maja – Ceremonia Orki Królewskiej, 13–16 maja – Urodziny Króla Norodoma Sihamoniego, 18 czerwca – Urodziny Królowej Matki, 21 września – Dzień Konstytucji, 10–12 października – Pchum Ben (Święto Zmarłych), 29 października – Dzień Koronacji, 31 października – Urodziny Króla Norodoma Sihanouka, 9 listopada – Dzień Niepodległości, 23–26 listopada – Festiwal Wody, 10 grudnia – Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka.

Przydatne informacje:

• Koszt doby hotelowej, w zależności od standardu, wynosi od kilkudziesięciu do kilkuset USD. Pensjonaty (guesthouses) oferują pokoje w cenie od kilku USD za dobę. Cenę można negocjować. W Kambodży nie ma campingów, pól namiotowych, miejsc biwakowych.

• Działa sprawny system telefonii stacjonarnej i komórkowej. Można wykupić kartę telefoniczną w systemie prepaid. W większych miastach jest wiele kawiarenek internetowych (ok. 1500 rieli za godzinę połączenia).

• Urzędy (w tym banki) pracują w godzinach 8.00–12.00 i 14.00–17.00. Jest możliwość szybkiego transferu gotówki, np. poprzez Western Union.

• Walutą powszechnie akceptowaną jest dolar USA, którym można regulować płatności w zasadzie wszędzie: w hotelach, sklepach, na bazarach, w restauracjach, za korzystanie ze środków transportu. Istnieje gęsta sieć punktów wymiany walut (polski złoty nie jest wymienialny).

• Większe hotele, sklepy, restauracje akceptują karty kredytowe.

Stolica: Phnom Penh
Waluta podstawowa: riel (KHR);
1 USD = ok. 4100 KHR
Język urzędowy: khmerski
Inne języki: angielski, francuski

Źródło: MSZ