Historia motoryzacji: Skoda w powojennej Czechosłowacji cz. I

Pierwszym wydarzeniem był projekt wielkoseryjnego samochodu popularnego. Założenia były następujące: auto miało w krótkim czasie zmotoryzować Czechosłowację. Program był wspierany przez amerykański kapitał i dr. Alexa Tauba, i przebiegał dwutorowo.

W tym samym czasie pracowano nad autem z klasycznym układem napędowym z -legendarnym dziś - silnikiem OHV (powstały w latach 30. dla rodziny modeli Popular). Równocześnie pracowano nad pojazdem z napędem na koła przednie, wykorzystującym silnik typu bokser.

Zobacz też: Najnowszy Suzuki Swift Sport

Czterocylindrowa jednostka o krótkim skoku tłoka i głowicach typu F posiadała "górny" układ zaworów dolotowych oraz boczny - wylotowych. Przy objętości 1206 ccm generowała moc 38 KM. W budowie silnika swój udział miały zakłady Praga, w których w roku 1947 zakończono montaż w pełni funkcjonującego prototypu.

W następnym sezonie prototyp był poddawany różnym badaniom przez inżynierów zakładów ŠKODA. Zakład ten był  technicznym patronem całego przedsięwzięcia. Mówiono, że zostanie w przyszłości producentem pojazdu, oznaczonego roboczo jako Typ 950.

Prace nad wersją z klasycznym układem napędowym, zwaną potocznie 1101 Taub, zostały w stadium projektu. Wpływ amerykańskiej szkoły samochodowego designu wyraźnie uwidacznia się w nadwoziach obu prototypów. Ostatecznie projektu nie ukończono. Fabryka doraźnie zmodernizowała seryjny model 1101 i sprzedając przez kilka sezonów pod oznaczeniem 1102, pracowała zaciekle nad własną konstrukcją - znaną z wykonania seryjnego jako ceniony model 1200 (Typ 955).

Za brak popularności 1200  odpowiada raczej zmiana ustroju w państwie niż założenia konstrukcyjne.

Zobacz też: Chevrolet Camaro - narodziny luksusu

Widoczny na zdjęciach prototyp Typ 950 trafił ostatecznie w ręce prywatne, służąc właścicielowi aż do 1991 roku.