Hydrauliczny układ wspomagania kierownicy – porady. Część 1

Duża część samochodów na naszych drogach wyposażona jest w układ kierowniczy ze wspomaganiem. W nowszych modelach spotykane jest elektryczne, ale znacznie częściej producenci decydują się na hydrauliczne. Okazuje się, że tak duża popularność tego drugiego systemu, nie sprawia, że naprawa hydraulicznego układu wspomagania jest łatwa i bezproblemowa. Ciężko jest znaleźć mechanika o dobrych kompetencjach, który bezbłędnie poda powód nieprawidłowej pracy wspomagania.

Osoby, które miały kiedykolwiek wymienianą kilka razy pompę wspomagania, wiedzą jak dużo mogą kosztować diagnozy mechaników. Co więcej, na ogół są to bezpodstawne wymiany. Na samym początku warto dowiedzieć się czegoś o samej pompie.

Zobacz też: Czy wolno przyciemniać szyby i klosze lamp?

Jak działa pompa?

Typowa pompa układu wspomagania napędzana jest paskiem klinowym lub wielorowkowym. W jej wnętrzu znajduje się obracający się wirnik o dwóch łopatkach. Dociskany jest on do korpusu sprężyną i ciśnieniem oleju.

Zobacz też: Jak działa ESP?

Warto wiedzieć, że produkcja pompy musi przebiegać w odpowiednich warunkach.
Jej części wykonane są z dużą precyzją. Montaż poszczególnych elementów przebiega z zachowaniem sterylnej czystości przy użyciu specjalistycznego oprzyrządowania. Jest to poniekąd odpowiedź na pytanie, dlaczego naprawy pompy w warunkach warsztatowych nie kończą się sukcesem. Niestety, nawet jak warsztat wygląda na dobrze wyposażony, może się to okazać za mało.

Oczywiście regeneracja jest jak najbardziej dopuszczalna. Wykonywane jest to przy zastosowaniu powtórnej precyzyjnej obróbki i wykorzystaniu przy montażu specjalnie wykonanych nadwymiarowych części. Warunkiem dopuszczenia takiego egzemplarza do montażu jest odpowiednia kontrola. Musimy sprawdzić, czy zapewnia ona odpowiednie ciśnienie i wydatek oleju przy różnych prędkościach. Ważne jest, czy gdzieś nie przecieka.

Zobacz też: Jakie filtry są montowane we współczesnych samochodach?

W pompie zintegrowany jest specjalny zawór z grzybkiem. Odpowiedzialny jest za utrzymanie potrzebnego do prawidłowego działania wspomagania ciśnienia i wydatku objętościowego. Znajdujący się w nim grzybek, pomiędzy sprężyną a kulką, zastosowany jest w celu zwiększenia masy ruchomych elementów zaworu. Celem tego jest obniżenie częstości drgań własnych. Podsumowując, dzięki takiemu rozwiązaniu zawór nie piszczy.