Kolumbia

Wiza, przepisy wjazdowe

Obywatele RP mogą przebywać na terenie Kolumbii bez wiz. Okres bezwizowego przebywania na terytorium Republiki Kolumbii zależy od charakteru pobytu i wynosi odpowiednio:

• dla turystów – 90 dni (z możliwością przedłużenia o dalsze 90 dni);
• dla osób uczestniczących w seminariach naukowych, konferencjach, sympozjach, wystawach, kursach, stażach nie przekraczających 1 semestru akademickiego, odbywających leczenie, udających się do Kolumbii w sprawach handlowych lub w celu nawiązania współpracy gospodarczej – 180 dni;
• dla techników wykonujących usługi lub szkolenia na rzecz podmiotów państwowych lub prywatnych na podstawie stosownego zaproszenia – 30 dni (z możliwością przedłużenia o dalsze 15 dni lub do zakończenia wymienionych zajęć).

Charakter pobytu na terytorium Republiki Kolumbii przybywający deklarują każdorazowo – w momencie przekraczania granicy – funkcjonariuszom służb granicznych, którzy na tej podstawie określają czas pobytu i termin opuszczenia kraju, dokonując stosownego zapisu w paszporcie.

Wszelkie informacje dotyczące wjazdu do Kolumbii i pobytu cudzoziemców na jej terenie można uzyskać, kontaktując się z Wydziałem ds. Cudzoziemców Departamentu Bezpieczeństwa (DAS), którego główna siedziba znajduje się w Bogocie, Calle 100 nr 11B–27, lub z Wydziałem ds. Wiz MSZ w Bogocie (www.minrelext.gov.co).

Przy wyjeździe z Kolumbii drogą lotniczą należy wnieść opłatę lotniskową w wysokości ok. 52 USD (w dolarach lub w walucie miejscowej). Nie można zrealizować tej płatności za pomocą kart kredytowych ani płatniczych. Opłaty te nie są wliczone w koszt biletu lotniczego. W określonych przypadkach można ubiegać się o 50-procentową zniżkę, która uzależniona jest od czasu pobytu w Kolumbii i kategorii posiadanej wizy. Uwaga: Kasy pobierające opłaty lotniskowe nie przyjmują banknotów 100-dolarowych. Nie można też ich rozmienić w kasach na lotnisku.

Przepisy celne

Cudzoziemcy mają obowiązek wypełnienia oświadczenia celnego. Bez składania deklaracji celnej można wwieźć lub wywieźć z kraju gotówkę, której równowartość nie przekracza 10 000 USD. Przy wyjeździe z Kolumbii nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT.

Przepisy prawne

W Kolumbii obowiązują wysokie kary za przestępstwa związane z przemytem narkotyków. Zwolnienie warunkowe (bez możliwości opuszczenia Kolumbii) można uzyskać po odbyciu 2/3 zasądzonego wyroku. Ze względu na brak umowy o wzajemnym wykonywaniu wyroków w sprawach karnych obywatele polscy skazani za przestępstwa narkotykowe na terenie Kolumbii nie mogą odbywać wyroków w Polsce.

Meldunek

Turyści korzystający z usług hoteli mają obowiązek wypełnienia formularza meldunkowego oraz okazania paszportu.

Ubezpieczenie

Nie ma wymogu posiadania ubezpieczeń od następstw nieszczęśliwych wypadków. Na ogół nie honoruje się polis polskich towarzystw ubezpieczeniowych. Ważne są natomiast ubezpieczenia wynikające z posiadania niektórych kart kredytowych. Przed wyjazdem należy sprawdzić ważność i zakres ubezpieczenia w swoim banku. Można również wykupić polisę na miejscu, np. ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków w towarzystwach ubezpieczeniowych Suramericana de Seguros lub Colseguros. Koszt ubezpieczenia wynosi ok. 30 USD miesięcznie.

Szczepienia, służba zdrowia

Szczepienia ochronne nie są obowiązkowe przy wjeździe do Kolumbii, jednakże wymaga się szczepień przeciw żółtej febrze przed lotniczymi podróżami do stref tropikalnych tego kraju, tj. do departamentu Amazonas i niektórych rejonów wybrzeża Pacyfiku. Zachorowania na żółtą febrę odnotowuje się w okresie zimowym w departamentach: Magdalena, Guajira, Cesar, Atlántico, Santander i Norte Santander. Na głównych lotniskach kraju można się odpłatnie zaszczepić przeciw tej chorobie. Należy jednak pamiętać, że szczepionka jest skuteczna dopiero po 10 dniach od jej przyjęcia.

Cudzoziemcy mogą korzystać z systemu płatnej opieki medycznej. Oferowane usługi są na dość wysokim poziomie, a koszty usług medycznych są zbliżone do obowiązujących w Polsce lub nieco wyższe. Na terenach oddalonych od dużych aglomeracji miejskich można jednak mieć trudności z dostępem do pomocy lekarskiej. Leki można kupować zarówno w aptekach (niektóre punkty apteczne otwarte są przez całą dobę), jak i na wydzielonych stoiskach w niektórych sklepach i w dużych sieciach handlowych.

Informacje dla kierowców

Legitymując się międzynarodowym prawem jazdy, można wypożyczyć samochód. Wypożyczalnie znajdują się głównie na międzynarodowych lotniskach oraz w hotelach. Przepisy ruchu drogowego są zbliżone do polskich. Prowadząc samochód w Kolumbii, należy jednak pamiętać, że miejscowi kierowcy nie znają, ani nie stosują przepisów ruchu drogowego. Często nie używają kierunkowskazów i nie przestrzegają zasady pierwszeństwa przejazdu – nawet na skrzyżowaniach ze znakami STOP. Należy uważać na nieprzewidywalne manewry taksówek i autobusów w dużych miastach.

Podróżowanie po kraju

Kolumbia ma dobrze rozwinięty system transportu kołowego i praktycznie do wszystkich dużych i średniej wielkości miast można dotrzeć autobusami dalekobieżnymi linii prywatnych. Usługi te są na stosunkowo dobrym poziomie, a ceny przystępne. W rejonach górskich komunikację mogą utrudniać osuwiska ziemi oraz lokalne podtopienia dróg. W Kolumbii nie istnieje pasażerska komunikacja kolejowa. Najbezpieczniejszym środkiem transportu są samoloty. Sieć połączeń krajowych jest rozbudowana i obejmuje wszystkie stolice departamentów oraz inne ośrodki miejskie. W niektórych rejonach kraju jest to jedyny możliwy transport. Obsługiwane są także połączenia międzynarodowe. Bilety lotnicze można kupić w biurach turystycznych i na lotniskach. Najpopularniejsze środki transportu miejskiego to autobusy oraz taksówki (dwie linie metra funkcjonują jedynie w Medellin). Poza najważniejszymi arteriami Bogoty (system Transmilenio) przystanki autobusowe nie istnieją; obowiązuje zasada przystanku „na żądanie”. Za bilet płaci się w autobusie. Na korzystanie z tzw. buset i większych autobusów w Bogocie mogą sobie pozwolić tylko najodważniejsi. W związku z dużym zagrożeniem porwaniami dla okupu i napadami rabunkowymi zaleca się korzystanie wyłącznie z taksówek zamawianych telefonicznie.

Bezpieczeństwo

Dzięki wysiłkom rządu Loaro Uribe na rzecz stabilizacji sytuacji wewnętrznej, trwający od ponad 40 lat wewnętrzny konflikt zbrojny powoli wygasa. Mimo wszystko nadal istnieją zagrożenia, również dla cudzoziemców. Szczególne środki ostrożności należy zachować, udając się na teren departamentów Antioquia (rejon Urabá), Norte de Santander (rejon La Gabarra), Putumayo, Magdalena Medio, Arauca, Vichada, Vaupés, Chocó i rejon Sierra Nevada de Santa Marta. Obszary te są w znacznym stopniu kontrolowane przez nielegalne ugrupowania zbrojne i niekiedy stają się terenem regularnych walk z użyciem wojsk lądowych i lotnictwa. Coraz rzadziej, jednak istnieje potencjalne zagrożenie zamachami terrorystycznymi w różnych częściach kraju, z reguły w miejscach użyteczności publicznej. Na szlakach komunikacyjnych kraju zdarzają się porwania. Należy korzystać z pewnych i godnych zaufania środków transportu/firm transportowych. W okresach świątecznych wybrane szlaki komunikacyjne są specjalnie chronione przez zmotoryzowane oddziały policji i wojska, co ma poprawiać bezpieczeństwo podróży. Szczegółowe informacje o przebiegu tego typu tras można uzyskać na stronie internetowej kolumbijskiego Ministerstwa Gospodarki, Handlu i Turystyki: www.mincomercio.gov.co (dział zatytułowany Vive Colombia – Viaja por Ella). W związku z możliwością zagrożenia aktami terroru służby policyjne stosują na szeroką skalę różnego typu działania prewencyjne, w tym kontrole pojazdów oraz rewizje osób i bagażu przy wchodzeniu na teren centrów handlowych, restauracji, lotnisk, dworców autobusowych itp.

Zagrożenie przestępczością pospolitą jest wysokie. Turyści powinni szczególnie uważać w środkach komunikacji miejskiej oraz w taksówkach, przy bankomatach i w centrach handlowych. Zdarzają się przypadki (głównie w zabytkowych rejonach Bogoty i Cartageny) okradania turystów przez osoby nie umundurowane, podszywające się pod funkcjonariuszy policji oraz służb antynarkotykowych. Wówczas należy bezzwłocznie zwrócić się o pomoc do tzw. policji turystycznej, która patroluje zabytkowe rejony miast, lub do najbliższego posterunku policji (CAI). Niewskazane jest posiadanie przy sobie znacznych kwot pieniędzy ani biżuterii.

Przydatne informacje

• Praktycznie nie istnieje baza kempingowa.
• Waluty można wymieniać w kantorach, które znajdują się w centralnych częściach miast, w centrach handlowych oraz na lotniskach. Dokonując wymiany, należy przedstawić paszport (nie akceptuje się kopii) oraz złożyć odcisk palca. Jednorazowo można wymienić kwotę stanowiącą równowartość 1000 USD. Taką samą kwotę można przesłać jednorazowo w systemie przekazów elektronicznych, realizowanych głównie przez firmę Western Union (bardzo wysokie opłaty). W walutach obcych (prawie wyłącznie w USD) można płacić tylko w hotelach o wysokim standardzie, w sklepach jubilerskich i galeriach sztuki.
• Sieć bankomatów jest bardzo rozbudowana. Akceptowane są praktycznie wszystkie międzynarodowe karty płatnicze i kredytowe. Ze względu na rosnącą liczbę prób stosowania przez grupy przestępcze urządzeń umożliwiających odczytywanie i kopiowanie danych z kart zaleca się korzystanie z banko¬matów usytuowanych na terenie obiektów zamkniętych, np. centrów handlowych, banków, restauracji. Kartą można także płacić w prawie wszystkich sklepach oraz w hotelach, gale¬riach, restauracjach, muzeach i ośrodkach wypoczynkowych.
• Nawet w dni wolne od pracy można bez większych problemów zrobić zakupy, a także kupić leki. Sklepy czynne są bardzo długo (w okresie poprzedzającym święta niektóre centra handlowe są otwarte 24 godziny na dobę). Urzędy są czynne we wszystkie dni z wyjątkiem sobót i niedziel oraz dni wolnych od pracy (najczęściej są to poniedziałki). Praktycznie we wszystkich instytucjach publicznych obowiązuje dwugodzinna przerwa obiadowa (między 12.00 a 14.00).
• Różnica czasu pomiędzy Polską a Kolumbią wynosi zimą minus 6, a latem minus 7 godzin.

Stolica: Bogota
Waluta: peso kolumbijskie (COP), 1 COP = 100 centavo;
Język urzędowy: hiszpański

Źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych