Nowa Zelandia

Przepisy wjazdowe

Obywatele RP udający się do Nowej Zelandii na okres nie dłuższy niż 3 miesiące korzystają z ruchu bezwizowego, który obejmuje następujące kategorie przyjazdów: a) pobyt turystyczny, odwiedziny rodziny i znajomych, b) nauka (jeden kurs trwający do trzech miesięcy), c) przyjazd w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, d) niezarobkowe uczestnictwo w imprezach sportowych lub wydarzeniach kulturalnych, e) przyjazd w celu leczenia (udokumentowany opłaceniem świadczenia medycznego). Ruch bezwizowy nie dotyczy przyjazdów w celu podjęcia pracy, studiów wyższych oraz na pobyt stały.
Przy przekraczaniu granicy muszą być spełnione następujące wymogi: 1) paszport, którego okres ważności przekracza przynajmniej o 3 miesiące termin planowanego opuszczenia Nowej Zelandii; 2) dobre zdrowie oraz nieposzlakowana opinia; 3) dokumenty potwierdzające deklarowany charakter pobytu i zamiar opuszczenia Nowej Zelandii w odpowiednim terminie (wystawiony poza Nową Zelandią potwierdzony otwarty bilet lotniczy do kraju, do którego posiada się prawo wjazdu, bądź pismo linii lotniczej lub agenta podróży stwierdzające, że podróż została zarezerwowana oraz opłacona, albo też pisemne zapewnienie sponsora nowozelandzkiego, iż pokryje on koszty biletu powrotnego); 4) środki finansowe na zaplanowany okres pobytu, tj. 1000 NZD na osobę na każdy miesiąc lub 400 NZD na osobę na każdy miesiąc, jeżeli zostały opłacone koszty pobytu w Nowej Zelandii (wymagane są odpowiednie dokumenty, np. potwierdzenie opłaty za hotel lub vouchery hotelowe). Do udokumentowania odpowiednich środków finansowych służą: gotówka, czeki podróżne, czeki bankowe (bank drafts) lub karty kredytowe uznanych firm z kredytem na wymienione kwoty. Na podstawie oceny, czy podróżny spełnia wymienione kryteria, urzędnik imigracyjny wstawia do paszportu pieczęć określającą termin opuszczenia Nowej Zelandii. Szczegółowa informacja na temat wymogów wjazdowych jest dostępna na stronie internetowej: www.immigration.govt.nz.
Terytoria stowarzyszone: nie ma obowiązku wizowego dla obywateli RP udających się na okres do 31 dni na Wyspy Cooka, Niue i Tokelau. Należy mieć ważny paszport oraz powrotny bilet lotniczy. Można ubiegać się o przedłużenia pobytu na okres do 6 miesięcy (opłaty pobierane z tego tytułu nie przekraczają 120 NZD).

Przepisy celne

Nie ma ograniczeń przy wwozie, wymianie i wywozie pieniędzy, jednak przy wwożeniu lub wywożeniu gotówki o wartości przekraczającej 10 tys. NZD należy wypełnić formularz (Border Cash Report). Obowiązuje bezwzględny zakaz wwożenia artykułów spożywczych oraz owoców, roślin, nasion, kwiatów itp. Zezwala się na przywóz produktów spożywczych fabrycznie zapakowanych oraz zawierających na opakowaniu szczegółową informację w języku angielskim dotyczącą produktu i jego składników oraz nazwę kraju jego pochodzenia. Produkty te należy bezwzględnie wpisać do deklaracji celnej, a na polecenie celnika okazać do skontrolowania. Wszystkie bagaże są prześwietlane – ujawnienie produktu nie zgłoszonego w deklaracji celnej powoduje automatyczne ukaranie podróżnego mandatem w wysokości minimum 200 NZD. Osoba w wieku ponad 17 lat może wwieźć 200 szt. papierosów lub 250 g tytoniu albo 50 cygar, 4,5 l wina lub piwa oraz 1 butelkę alkoholu o pojemności do 1125 ml. W Nowej Zelandii turyści mogą zrobić zakupy w strefie wolnocłowej lotniska zlokalizowanej przed kontrolą paszportową. Podróżny jest uprawniony do wwozu bez opłat celnych (poza rzeczami osobistymi) przedmiotów przeznaczonych do własnego użytku lub prezentów o łącznej wartości do 700 NZD. W Nowej Zelandii nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku GST (VAT) pobieranego przy zakupach wszelkiego rodzaju towarów i usług (wynosi on 12,5 proc.). Poza strefą wolnocłową na lotniskach towary bez podatku GST można kupić w sklepach wolnocłowych (duty free shops) znajdujących się w największych miastach Nowej Zelandii (należy okazać bilet lotniczy zawierający dane o terminie, miejscu odlotu oraz numerze rejsu – odbiór zakupionych produktów następuje przed odlotem w strefie wolnocłowej lotniska). Niektóre sklepy oferują zwolnienie z podatku GST pod warunkiem bezpośredniego wysłania produktu na wskazany przez nabywcę adres zagraniczny.

Przepisy prawne

Wwóz i wywóz wszelkiego rodzaju narkotyków oraz obrót nimi są zabronione i podlegają surowej karze.

Meldunek

Nie ma obowiązku meldunkowego.

Ubezpieczenie

Koszty leczenia poszkodowanych w wypadkach drogowych nie są objęte ubezpieczeniem komunikacyjnym, lecz są pokrywane przez instytucję ACC (Accident Compensation Committee), należącą do powszechnego systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Stawia to w niekorzystnej sytuacji cudzoziemców nie mających miejscowego ubezpieczenia. Pierwsza pomoc powypadkowa jest udzielana bezpłatnie, jednak dalsze koszty leczenia pokrywa cudzoziemiec. Z uwagi na wysokie koszty świadczeń medycznych zdecydowanie zaleca się wykupienie odpowiedniej polisy ubezpieczenia zdrowotnego. Ubezpieczenia komunikacyjne obejmują wyłącznie pojazd. Powypadkowe koszty naprawy samochodu prowadzonego przez turystę za zgodą jego właściciela pokrywane są z polisy ubezpieczeniowej (dotyczy to m.in. samochodów z wypożyczalni). Jeżeli kierowca prowadził samochód w stanie nietrzeźwym, ponosi wszystkie koszty związane z wypadkiem.

Szczepienia, służba zdrowia

W Nowej Zelandii nie występują szczególne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie są wymagane szczepienia ochronne. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna; w większych miastach znajdują się kliniki czynne całą dobę. Ceny podstawowych porad lekarskich: internista 50–100 NZD, specjalista 80–200 NZD (należy mieć skierowanie od internisty – poza chirurgią), dentysta 50–200 NZD. Opłata w szpitalu publicznym od nie ubezpieczonego wynosi od 350 NZD za dobę (bez kosztów leczenia, zabiegów itp.).

Informacje dla kierowców

Do prowadzenia pojazdów mechanicznych wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy. Ruch drogowy jest lewostronny. Przepisy kodeksu drogowego są ściśle przestrzegane. Szczególną uwagę należy zwracać na znaki ograniczenia prędkości (gęsta sieć kamer rejestrujących przekroczenie limitu). Należy mieć na uwadze, że niektóre nowozelandzkie przepisy o ruchu drogowym odbiegają od zasad obowiązujących w Polsce.

Podróżowanie po kraju

Nie ma ograniczeń. Dobrze rozwinięta jest sieć hoteli, moteli, tanich noclegowni dla turystów oraz kwater prywatnych. Ceny za nocleg w średniej klasy hotelu lub motelu wynoszą 120–200 NZD za dobę. Korzystanie z komunikacji autobusowej, kolejowej, promowej oraz miejskich środków transportu nie stwarza zagrożeń. Rozbudowana jest sieć połączeń lotniczych między większymi i średnimi miastami.

Bezpieczeństwo

Sytuacja wewnętrzna jest stabilna i nie stwarza zagrożeń dla turystów.

Przydatne informacje

• Duże sklepy spożywcze są czynne 7 dni w tygodniu do późnych godzin wieczornych. Urzędy oraz banki są czynne od poniedziałku do piątku w godz. 9.30–10.00 i 16.30–17.00.
• Bogato rozwinięta sieć gastronomiczna oferuje posiłki różnych kuchni świata. W wielu restauracjach można pić przyniesione ze sobą wino za symboliczną opłatą 5–10 NZD (oznaczenie: BYO). W Nowej Zelandii nie jest rozpowszechnione dawanie napiwków.
• Wolne od pracy są soboty i niedziele oraz święta. Od 24 grudnia do 3 stycznia większość urzędów jest zamknięta dla interesantów.
• Nowa Zelandia leży w strefie trzęsień ziemi. Możliwe są również erupcje czynnych wulkanów.
• W czasie sezonu turystycznego (grudzień–marzec) temperatura powietrza w ciągu dnia wynosi 18–25 st. C i znacznie spada w nocy.
• Nad Nową Zelandią znajduje się dziura ozonowa, co oznacza, że oddziaływanie promieni słonecznych jest bardzo intensywne. Zaleca się stosowanie odpowiednich środków do ochrony ciała przed ich działaniem.

Stolica: Wellington
Waluta: dolar nowozelandzki (NZD);
1 NZD = ok. 0,70 USD
Języki urzędowe: angielski, maoryski

Źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych